Μικρή Λίστα...

Δύο βιβλία αγαπημένα με διαφορετικά θέματα το καθ' ένα αλλά τόσο καλογραμμένα και ιδιαίτερα.

   Χαίρομαι που βρίσκονται και τα δύο στην βραχεία λίστα για το βραβείο  Picture Book (για την εικονογράφηση και για το κείμενο) του Greek IBBY- KYKLOS PAIDIKOY VIVLIOY.                                                            Πίσω απ' τα βιβλία όμως, κρύβονται οι άνθρωποί του... Θέλω να πω πως χωρίς την Έλενα, τον Βασίλη, τον Γιώργο την Νίκη, την Πάολα τον Δικαίο, δεν θα ήταν έτσι τα δύο αυτά βιβλία. 

Ευχαριστώ Μαρία Παπαγιάννη για τον "Βασιλιά της καρδιάς μας".

Ευχαριστώ Γιώτα Αλεξάνδρου για την Φένια και τις μουσικές της.

                       Στους δύσκολους και σκοτεινούς καιρούς  το πιο σημαντικό είναι να μην                                                                                           κάνουμε εκπτώσεις στην φαντασία και στο όνειρο.

The King's storyboard...

                                       

Dark and color...

……στις σκοτεινές γωνίες κρύβεται το περισσότερο χρώμα...

black and white

                        Σήμερα θυμάμαι ασπρόμαυρα…

                  …μια παρέα ανθρώπων μια τέτοια μέρα με πολύ χιόνι.

                       Σήμερα σκέφτομαι ασπρόμαυρα….

                 … τα κουμπιά και τα υφάσματα από το μαγαζί του μπαμπά,

                    …τις σφραγίδες από το γραφείο του...

                        Σήμερα ονειρεύομαι ασπρόμαυρα….

  

Καλές Γιορτές!

                      ….Παλιά αγαπημένα στολίδια,

                   Ο βασιλιάς ταξιδεύει σκεπτικός,... η Φένια έφτασε πριν το τέλος  της χρονιάς,….

                    Κι ότι έρθει ας είναι καλύτερο για όλους….

                    Καλές Γιορτές!

...αφιέρωση...

Αυτή η εικονογράφηση απ’ το ξεκίνημά της , είχε πολλές σκοτεινές και φωτεινές στιγμές…

Είχε απ’ όλα και ….είχε πολλά.!!

Δεν υπάρχει δική μου αφιέρωση στο βιβλίο, αλλά σιωπηλά και ανεπίσημα εγώ αφιέρωσα όλη αυτήν την δουλειά στον μπαμπά μου. Όλες τις φωτεινές και σκοτεινές στιγμές που τον ένοιωθα δίπλα μου και που μου χάρισε απλόχερα τόσα πολλά που… « Έχω απ’ όλα και ….έχω πολλά», έτσι όπως ορίζω εγώ το «όλα» και το «πολλά»...

The old house.

 

           

                                                                         

  

          

                      Στην πόρτα η μπογιά είχε ξεφτίσει και οι σκουριασμένοι μεντεσέδες  έκαναν                                               θόρυβο στο  άνοιγμά της.  Το σπίτι είχε μείνει κλειστό κάπου 20 χρόνια.                                                                           Είχαν «φύγει» όλοι.                                                                           

                      Φέτος το καλοκαίρι κάποιοι συγγενείς το άνοιξαν, γιατί ήθελαν να καταγράψουν                                                τις ζημιές από την υγρασία και τις φθορές  από τον χρόνο.                                            

                                                Τρύπωσα κι εγώ μαζί τους.                                                          

                      Θυμήθηκα  τις γωνιές του από τις επισκέψεις μου όταν ήμουνα παιδί.                                                        Τότε ήταν η πόρτα διάπλατα ανοιχτή και ανέβαινα την ξύλινη σκάλα ό,τι ώρα ήθελα.

                                       Ανοίξανε τα παράθυρα και το φως  χάιδεψε το παρελθόν.                                                                   

                     Η υγρασία είχε κάνει την δουλειά της στους τοίχους, και η σκόνη είχε ακουμπήσει                                   στα λιγοστά έπιπλα και στα πλεκτά σεμεδάκια, που βρίσκονταν παντού.                          

                 Όμως τα πλαστικά λουλούδια, τόσα χρόνια φυλαγμένα μέσα στο σκοτάδι  του σπιτιού,                                       δεν είχαν χάσει το χρώμα τους.                                                                                            

                              Υπήρχαν ιστορίες κρυμμένες εκεί μέσα.                        

                      Μοιρασμένες στις γωνιές , στο υπόγειο του σπιτιού, και κάτω απ’

                      τις παλιές ξύλινες σανίδες στο πάτωμα…..                                                                                                                                                                

                                         Πήρα μαζί μου λίγα σκονισμένα μυστικά….